بر آنچه دلخواه من است حمله نميبرم...

 بلکه خود را به تمامی بر آن ميافکنم.

 کاش شاملو اين را نگفته بودی. کاش وقتی ميشنيدم صدايت را که چنين ميگويی با تو همصدا نميشدم. کاش صبری داشتم اندازه ی تمام دريغهايم. کاش ميچشدم بسيار طعم دراز شدن دستی را به سويم که انتظارش را کشيده ام. صبر من کوتاه است. 

  
نویسنده : فرزانه ; ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٧/۱٥