من و نی

يک شب آتش در نيستانی فتاد...

........

شعله چون سرگرم کار خويش شد

هر نيی شمع مزار خويش شد

 

  
نویسنده : فرزانه ; ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٦