بعضی‌ آدمها در جایی‌ که هستند تاثیر گذارند. یعنی‌ جایشان با هیچ کس دیگر عوض نمی‌شود. وقتی‌ نیستند جای خالیشان حس میشود، جایی‌ که هیچ کس دیگر نمیتواند پر کند. خاطرات یا فکرها یا حتا روحیاتشان در خاطرها مثل طعمی‌ دلنشین جا میماند. آدم هر روز با بهانه هایی که از آنها جا مانده دلش برایشان تنگ میشود و البته این دلتنگی‌ دلنشین است. چون با خاطراتی خوب حتا رفته اند.

 

یکی‌ از این آدمها آزاده است. صدای خنده ها و شیطنتهایش در گوش جلسات هفتگیمان جا مانده. به یادش می افتم و از اینکه میدانم در جایی‌ دور از پس زندگی اش بر می آید و موفق میشود دلم آرام می‌گیرد.

/ 3 نظر / 12 بازدید
آزاده

نمی دونم بعد از چند وقت... اما می دونم بعد از خیلی وقت اومد اینجا و دلم برات یه ذره شد... بعد نوشته هات رو خوندم تا رسیدم به این... تصادف عجیبی بود... حتی آفلاینی که تو یاهو برات گذاشتم رو هم قبل از خوندن این نوشته نوشتم... مرسی... مرسی که به فکرمی... و بدون که دلم همش پیشته و اینجا یا راجع بهت حرف می زنم و یا به یاد همه ی خاطراتمونم...